Yeni doğmuş bebeğini kucağına almak ve ona nasıl davranacağını bilmek, bakmak ne kadar zordur değil mi? Bire de prematüre annesi olmak nasıl bir duygudur bunu hiç düşündünüz mü? İşiniz birken, on zorlaşır. Daha fazla duyulan endişe, korku, hastanede geçen uykusuz geceler prematüre annesi olmanın kalp acıtıcı yanlarındandır. Birde üstüne üstlük birilerinden ” Senin bebeğin ne zaman normale dönecek? ” ” Hiç diğer bebeklere benzemiyor” gibi cümleler duyduklarında, bu anne ve babaların kalpleri daha çok acır.

Prematüre bebeğe sahip olan annelerin korkuları ve kafasında ki soru işaretleri ise aşağıda ki gibidir;

Bebeğim Benim Yüzümden Mi Prematüre Oldu?

Her ne kadar prematüre annelerinin kendilerine ilk sorduğu soru bu olsa ve kendilerini suçlasalar da, anne adayları hamilelik döneminde ne kadar iyi ve sağlıklı olursa olsun, kontrol ve testlerini düzenli bir şekilde yaptırmış olsalar, sigara alkol gibi zararlı maddelerden uzak durmuş olsalar bile, bebek annenin kontrolünde olmayan çeşitli sebeplerden dolayı prematüre olur. Bu durumda prematüre annesi kendini kesinlikle suçlamamalıdır. Erken doğum annenin suçu değildir. İsterseniz bu konuyu doktorunuz ile de görüşebilir ve içinizi rahatlatabilirsiniz.

Bebeğim Ya Yaşamazsa?

Prematüre bebek sahibi olan aileler, bebeklerinin gelişememesinden ve ölmesinden çok korkarlar. Anneler de istem dışı olarak, bebeğin ölebileceğine kendini hazırlamaya başlar ve arada ki bağ gücü kaybeder. Prematüre anneleri dönem içerisinde bebeklerine isim dahi koymazlarken, bebeklerinin iyi durumda olduklarını gördükçe, yeniden anne ile bebek arasında ki bağ otomatikman güçlenmeye başlar. Bu gibi durumlar beyin tarafından otomatik bir şekilde hazırlandığı için, anneler kendilerine ” Acaba ben bebeğimi sevmiyor muyum?” diye düşünebilir. Bu düşünce beynin hazırladığı bir reflekstir ve yersizdir.

Ben Nasıl Bir Kadınım?

Hamilelik dönemi içerisinde bebeği ile alakalı birçok hayal kuran anneler, bebeklerinin prematüre olmasının ardından büyük bir hayal kırıklığı yaşarlar. İstem dışı meydana gelen bu durum, anne de endişenin ve mutsuzluğun meydana gelmesine de neden oluyor. Daha sonrasın da anne kendi kendine ” Ben nasıl bir kadınım böyle? Normal bir bebek dünyaya getirmeyi başaramadım” diyerek kendini suçlamaya başlıyorlar. Kendilerine haksızlık eden anneleri psikolojik destek alarak kendi suçları olmadığını anlayabilir ve bu suçlama duygusundan kurtulabilir.

Acaba Deliriyor Muyum?

Prematüre bebek sahibi olan anne ve babaların büyük bir kısmı böyle hissedebilmektedirler. Bu his gerçekten de çok doğal bir tepkidir. Geceleri bir anda telefon çaldığında, hastaneden kötü haber geleceğini düşünebiliyor, her defasında hastaneye gidecekleri zaman sanki bebekleri hakkında kötü haberler alacaklarmış gibi düşünüyorlar. Veya hastaneden çıktıklarında, bu bebeklerini son görüşü olabilir mi diye akıllarından geçiriyorlar. Bu işin içinden çıkabilmeniz için, kendinizi sizi anlayan birilerine açmanız ve içinizi dökmeniz gerekecektir.

Bebek Düzelmeye Başlasa Da Bitmek Bilmeyen Endişeler Devam Eder

Prematüre anneleri, bebekleri hastaneden çıkıp eve geldiği ve hatta eskisinden daha iyi olduğu zamanlarda dahi, içlerinde bitmek bilmeyen bir korku taşımaya devam ederler. Ne olursa olsun, kafalarında eski günlerden kalan korku ve kötü sahneler bir türlü gitmek bilmez. Anneler, bu durumdan ancak zaman geçtikçe kendi kendine düzelecektir. Her geçen gün bebeklerinin daha iyi olduğunu ve daha hızlı gelişim gösterdiğini gören prematüre anneleri, zamanla bu korku ve kötü senaryoları akıllarından atmayı başarabileceklerdir. Ancak unutulmamalıdır ki, iyi düşünmek, iyi şeyleri çağırır…


CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin